تعریف فرستنده گیرنده: آنچه در واقع به این چیزها می رود

 

بنابراین گیرنده های نوری. آنها اساساً جعبه‌هایی هستند که باعث می‌شوند شبکه‌های فیبر نوری - سیگنال‌های الکتریکی را به نور و دوباره تبدیل کنند. سمت فرستنده پالس های نور را از طریق فیبر پرتاب می کند، سمت گیرنده آنها را می گیرد و آنها را به داده های الکتریکی تبدیل می کند که تجهیزات شما می توانند از آنها استفاده کنند.

اینها را در مراکز داده، زیرساخت های مخابراتی، تقریباً در هر جایی که مقادیر جدی داده در اطراف جابجا می شود، پیدا خواهید کرد. Cisco گزارش داد که فرستنده‌های 400G خود در سال 2019 به تولید حجم رسیدند، که به شما این ایده را می‌دهد که با چه سرعتی این چیزها افزایش می‌یابد - ما ظرف پانزده سال از استاندارد بودن 10G به 400G رسیدیم.

 

 

نحوه کار-طراحی Trade

 

مهندسان اینجا دائماً با فیزیک می جنگند. فاکتورهای شکل کوچکتر عالی به نظر می رسند تا زمانی که متوجه شوید که چگالی توان بیشتری را در فضای کمتری جمع کرده اید، که به معنای مشکلات گرما است. ضریب فرم QSFP28 سرعت 100 گیگابیت بر ثانیه را از طریق یک ماژول به اندازه انگشت شست شما - منتقل می کند که اگر حساب کنید تقریباً 25 گیگابیت بر ثانیه در هر کانال است.

محدوده دما بیش از آنچه مردم فکر می کنند اهمیت دارند. موارد درجه مصرف کننده شاید بین 0 تا 70 درجه کار کنند. برنامه های صنعتی و نظامی به درجه -40 تا +85 یا بالاتر نیاز دارند که گاهی اوقات به درجه +90 می رسد. به همین دلیل است که شرکت‌هایی مانند Radiall روی طرح‌های ناهموار تمرکز می‌کنند - خانواده‌های S{11}}Light و D-Light خود با این محدوده‌های گسترده و در عین حال مصرف انرژی معقول را حفظ می‌کنند.

مزیت تداخل الکترومغناطیسی

فیبر شیشه ای به EMI اهمیتی نمی دهد. مس را در کنار موتور یا فرستنده رادیویی قرار دهید و نویز خواهید داشت. فیبر فقط... نمی کند. به همین دلیل است که زیردریایی ها، هواپیماها، کارخانه های صنعتی همگی فیبر را برای پیوندهای حیاتی ترجیح می دهند. می‌توانید فیبر را در کنار خطوط ولتاژ بالا بدون مشکل اجرا کنید.

 

اعداد عملکرد واقعی از میدان

 

Juniper Networks داده‌هایی را منتشر کرد که نشان می‌داد ماژول‌های نوری منسجم خود در سال 2023 با استفاده از تقسیم طول موج به ظرفیت 14.4 ترابیت بر ثانیه روی یک جفت فیبر دست می‌یابند. این - نظری نیست که در شبکه های حامل مستقر شده باشد.

D{0}}سری‌های Light Radiall تا 120 گیگابیت بر ثانیه و بالاتر می‌رود، چندین کانال را در یک ماژول بسته‌بندی می‌کند{2}}نسخه‌های کانال وجود دارد، به این معنی که اگر هر کانال حداکثر 100G داشته باشد، می‌توانید از نظر تئوری یک ترابیت را از طریق یک فرستنده گیرنده عبور دهید. گزینه‌های نصب سطحی و قابل اتصال به شما این امکان را می‌دهند که بسته به نیاز برنامه‌تان، مستقیماً روی تخته‌ها یا ماژول‌های داغ{5}} لحیم کاری کنید.

مصرف برق به شدت متفاوت است. یک 10G SFP+ ممکن است 1.5 وات تولید کند. یک فرستنده گیرنده 400G می تواند 12-15 وات را بکشد. آن را در صدها پورت در یک سوئیچ ضرب کنید و ناگهان نیازهای خنک کننده شما منفجر می شود - مراکز داده تقریباً به همان اندازه که برای محاسبه هزینه می کنند، برای خنک کردن هزینه می کنند.

 

 

فاکتورهای فرم و استانداردهای MSA

 

توافق‌نامه‌های چند منبع{0} همه چیز را استاندارد می‌کنند تا در یک فروشنده قفل نشوید. SFP، SFP+، QSFP، QSFP28، QSFP-DD... مخفف ها روی هم انباشته می شوند. هر نسل معمولاً از سرعت های بالاتر یا خطوط بیشتر پشتیبانی می کند. QSFP-DD خطوط را از 4 به 8 دوبرابر کرد، به این ترتیب ما از ماژول‌های 400G به 800G رسیدیم بدون اینکه همه چیز را به طور کامل طراحی کنیم.

بسته های سفارشی هنوز برای برنامه های تخصصی وجود دارد. محیط‌های نظامی، هوافضا، صنعتی خشن - اینها به فرستنده‌های گیرنده نیاز دارند که بتوانند از لرزش، شوک، اسپری نمک و تشعشعات جان سالم به در ببرند. فرستنده‌های تجاری استاندارد در این شرایط خیلی سریع از کار می‌افتند.

ادغام کانال متراکم می شود

انباشتن کانال های بیشتر در یک ردپای یکسان نیاز به مدیریت حرارتی بهتر و تلورانس های تولیدی سخت تر دارد. پایداری طول موج در یک فرستنده گیرنده DWDM باید در حدود 0.01 نانومتر باقی بماند در غیر این صورت تداخل بین کانال ها وجود دارد. به همین دلیل است که این چیزها به همان قیمتی که قیمت دارند - دقت مورد نیاز کاملاً دشوار است.

رویکرد Radiall با تعداد کانال های مختلف (2، 4، 12) به شما امکان می دهد به جای پرداخت هزینه برای قابلیتی که استفاده نمی کنید، فرستنده گیرنده را با نیازهای واقعی خود مطابقت دهید. نقطه پایانی شبکه حسگر که با سرعت‌های پایین‌تر اجرا می‌شود، نیازی به 12-جانوران کانالی ندارد- نسخه تک یا دو کاناله S-Light در آنجا منطقی‌تر است.

 

 

جایی که این فناوری واقعاً مورد استفاده قرار می گیرد

 

شبکه‌های ستون فقرات مخابرات شهرها و کشورهایی را به هم متصل می‌کنند که - از فرستنده‌های-بلند-پرتوان با تقویت خارجی استفاده می‌کنند. سری OptiXtrans هوآوی تا 800 کیلومتر را بدون بازسازی با استفاده از تشخیص منسجم و تصحیح خطای رو به جلو طی می کند.

اتصالات مرکز داده بین ساختمان‌ها یا امکانات دانشگاه معمولاً 10G یا 25G در هر خط برای فواصل کوتاه‌تر، شاید 2{4}}10 کیلومتر است. فرستنده‌های گیرنده هزینه کمتری دارند زیرا به اپتیک‌های دوربرد و تصحیح خطای سنگین نیاز ندارید.

در داخل یک قفسه مرکز داده که سرورها را به سوئیچ‌ها متصل می‌کند، گاهی اوقات به فاصله کمتری از - 100 متر یا کمتر نگاه می‌کنید. این فرستنده و گیرنده ها به جای فاصله، برای هزینه کم و توان کم بهینه می شوند.

سازگاری با FPGA ها و رابط های SERDES برای برنامه های پردازش سیگنال مهم است. شما به رابط الکتریکی روی فرستنده و گیرنده نیاز دارید تا با آنچه تراشه پردازشی شما انتظار دارد مطابقت داشته باشد، در غیر این صورت مراحل تبدیل را اضافه می کنید که قدرت را می خورند و تأخیر را اضافه می کنند.

ساختار غیر فلزی فیبر به این معنی است که می‌توانید کابل‌ها را از فضاهایی که مس تداخل ایجاد می‌کند یا مشکلات حلقه زمین ایجاد می‌کند، بکشید. تجهیزات تصویربرداری پزشکی، ابزارهای علمی، تولید صوتی/تصویری - بسیاری از مکان‌هایی که انتقال سیگنال تمیز بیشتر از هزینه خام اهمیت دارد.