پچ پنل های فیبر نوری مدولار زمان نصب را کاهش می دهد

 

آنچه که هیچ کس به شما در غرفه نمایشگاه تجاری نمی گوید

 

در اینجا واقعیتی است که در طول ارائه های فروشنده پنهان می شود. خاتمه میدان سنتی-نوعی که در ساعت 2 بامداد با یک اسپلایسر فیوژن در آنجا می‌نشینید و سعی می‌کنید-مهلت پخش زنده-تقریباً 20 تا 30 دقیقه در هر کانکتور طول بکشد، زمانی که همه چیز به خوبی پیش می‌رود. و همه چیز به ندرت به آرامی پیش می رود. مسائل آلودگی، شکاف های بد، رانش کالیبراسیون قوس. من یک پیمانکار را تماشا کردم که سه ساعت برای عیب یابی از دست دادن درج چیزی که مشخص شد یک ذره گرد و غبار نامرئی با چشم غیر مسلح ضربه می زد.

نوارهای مدولار از قبل خاتمه یافته بیشتر آن را حذف می کنند. قبل از ارسال،-چهره‌های پایانی صیقلی‌شده. 100% کارخانه‌ای آزمایش شده است. شما گزارش‌های آزمایشی واقعی را با مقادیر اندازه‌گیری شده از دست دادن درج دریافت می‌کنید، نه فقط "آن را پاس کرد". نصب تقریباً به طرز شرم آور ساده می شود-کاست را داخل قاب بکشید، کابل صندوق عقب MPO را در درگاه عقب کلیک کنید، جامپرهای LC را به سوییچ های خود وصل کنید. انجام شد.

CommScope ادعا می کند که پانل های Rapid Fiber آنها "صرفه جویی بی نظیری در زمان نصب" دارند. داده‌های تاریخی Corning نشان می‌دهد که قبل از وجود کانکتورهای MPO، خاتمه و آزمایش 144 فیبر معمولاً دو نصب‌کننده را برای یک روز کامل مصرف می‌کردند. با سیستم‌های کاست-و{4}}پخش، همین تعداد فیبر در چند ساعت گسترش می‌یابد. گاهی کمتر.

 

راز کثیف در مورد آلودگی

 

طبق دستورالعمل‌های تمیز کردن و بازرسی AFL، حدود 85 درصد از خرابی‌های شبکه به کانکتورهای آلوده بازمی‌گردد. هشتاد-پنج درصد. بگذارید یک لحظه آن عدد ثابت شود.

خاتمه میدان فرصت های آلودگی را به طور تصاعدی چند برابر می کند. هر دست زدن آستین محافظ اتصال. هر دستکاری پنل آداپتور. هر بار که شخصی یک درپوش گرد و غبار را برمی دارد و قبل از قرار دادن مجدد آن روی سطح کثیفی قرار می دهد. کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیکی این نگرانی را در IEC 61300-3-35 تدوین کرد و چرخه بازرسی-تمیز کردن-بازرسی مجدد را به‌عنوان رویه اجباری مشخص کرد.

کاست‌های مدولار با صفحه‌های انتهایی مهر و موم شده کارخانه‌ای-و کرکره‌های محافظ وارد می‌شوند. ماژول‌های Corning Plug & Play دارای کرکره‌های لولایی با VFL-سازگار هستند که به‌طور خودکار با وارد کردن رابط‌ها به سمت بالا حرکت می‌کنند-خود کرکره‌ها هرگز وجه‌های انتهایی فرول را لمس نمی‌کنند. مهندسی هوشمندانه مشکلی را حل می کند که اکثر فروشندگان حتی به وجود آن اشاره نمی کنند.

 

 

چرا من به طور کامل فروخته نمی شوم

 

بحث هزینه بیایید در مورد آن صادق باشیم.

یک اسپلایسر فیوژن مناسب شاید 15000 تا 25000 دلار قیمت داشته باشد. گران است، بله. اما شما برای همیشه مالک آن هستید و هزینه های پایان کار پس از هزینه سرمایه به صفر نزدیک می شود. نوارهای از قبل خاتمه یافته-؟ شما در حال پرداخت هزینه های واحد حق بیمه در هر استقرار هستید. -ساختارهای بزرگ{10}}فکر می‌کنید مراکز داده در مقیاس فوق‌العاده کابل‌های 288-فیبر یا 576 فیبر را می‌کشند - ریاضیات به سرعت ناراحت‌کننده می‌شوند.

و سوال انعطاف پذیری وجود دارد. کابل‌های از قبل پایان‌دار در طول‌های از پیش تعیین‌شده ارسال می‌شوند. 30 متر سفارش دادید اما مسیر سینی کابل واقعا به 27 نیاز داشت؟ داری سه متر فیبر گران قیمت رو یه جایی می پیچی. 30 سفارش دادی اما 32 مورد نیاز بود؟ موفق باشید در حالی که مجموعه های جایگزین را تهیه می کنید به مدیر پروژه توضیح دهید.

خاتمه میدان، با وجود تمام دردسرهایش، سازگار است. سناریوهای بازیابی بلایا انسداد مسیر غیر منتظره جابجایی قفسه در آخرین{3}}دقیقه. فیوژن اسپلایسینگ همه آن را مدیریت می کند. سیستم‌های ماژولار تا زمانی که این کار را نکنند به زیبایی کار می‌کنند، و سپس به هر حال به اتصال برمی‌گردید.

 

تراکم: جایی که ماژولاریت در واقع برنده است

 

رد استدلال بهینه سازی فضا سخت تر است.

پانل‌های مدرن با چگالی بالا، 96 فیبر را با استفاده از کاست‌های مدولار در یک واحد رک قرار می‌دهند. سری FHD برخی از تولیدکنندگان با اتصال LC به 144 فیبر در هر 1U دست می‌یابد- که طبق استانداردهای تاریخی چگالی پوچ است. Foss Fiber Optics پانل‌های FP PRO خود را با حداکثر 192 فیبر در 2U تبلیغ می‌کند در حالی که افت ورودی معمولی در حدود 0.25 دسی‌بل را حفظ می‌کند. اعدادی که پانزده سال پیش فانتزی به نظر می رسیدند.

برای مراکز داده که در آن هر واحد رک دارای پیامدهای هزینه املاک و مستغلات است، این امر بسیار مهم است. اپراتورهای فرامقیاس روی این معیارها وسواس دارند. ارائه دهندگان کولوکیشن توسط واحد رک شارژ می کنند. حتی تأسیسات سازمانی نیز فشار را احساس می کنند زیرا تراکم محاسباتی در هر فوت مربع همچنان بالا می رود.

رویکرد مدولار این چگالی را دقیقاً به این دلیل امکان‌پذیر می‌کند که خاتمه کارخانه تحمل‌های سخت‌تری را نسبت به کار مزرعه به دست می‌آورد. سینی های اتصال کوچکتر پروفیل های کاست نازک تر مدیریت بهتر فیبر از طریق مهندسی شعاع خم کنترل‌شده-مسیریابی داخلی حداقل مشخصات خمشی را حفظ می‌کند که تأسیسات میدان عجله‌ای مکرراً نقض می‌شوند.

 

MPO/MTP: رابطی که همه چیز را تغییر داد

 

US Conec نام تجاری MTP را در سال 1996 معرفی کرد، و کار استانداردسازی توسط IEC (61754{3}}7) و TIA (FOCIS 5) در نهایت باعث شد اتصالات فشاری چند فیبر در بین تولیدکنندگان قابل اجرا باشد. دوازده الیاف، بعداً 24، اکنون گاهی اوقات 32 فیبر هستند که به یک فرول منفرد با پین های تراز دقیق ختم می شوند.

قبل از فناوری MPO، اتصال 144 فیبر به معنای 144 پایانه جداگانه بود. هفتاد-دو اتصال دوبلکس. هر یک نقطه شکست بالقوه است، هر یک از تکنسین ها زمان می برد.

بازاریابی کورنینگ به صراحت می گوید: چیزی که زمانی به یک روز کامل نیاز داشت در چند ساعت قابل دستیابی بود.

برنامه‌های اپتیک موازی آن را مهر و موم کردند. 40GBASE-SR4 و 100GBASE{4}}معماری SR4 در چندین خط فیبر به طور همزمان-چهار فیبر ارسال می‌کنند، چهار فیبر دریافت می‌کنند. اتصالات MPO نه تنها راحت، بلکه از نظر معماری نیز برای این سرعت ها ضروری شدند. شما نمی‌توانید اپتیک‌های موازی 40G یا 100G را با پایانه‌های LC مجزا به‌طور مؤثر مستقر کنید. سربار کابل کشی غیر قابل مدیریت می شود.

 

سردرد قطبی

 

هیچ کس به نصب کنندگان جدید در مورد قطبیت هشدار نمی دهد تا زمانی که آن را خراب نکرده باشند.

ارتباط فیبر نوری به فیبرهای انتقالی از یک دستگاه برای اتصال به پورت های دریافت روی دستگاه دیگر نیاز دارد. از نظر مفهومی به اندازه کافی ساده است. در عمل، حفظ قطبیت صحیح در کابل‌های تنه، کاست‌ها و کابل‌های پچ باعث سردرگمی واقعی می‌شود. نوع A مستقیم-در مقابل پیکربندی‌های وارونه نوع B. جهت گیری های-بالا در مقابل کلید{6}}پایین. نقطه سفید علامت گذاری فیبر موقعیت 1.

اشتباه بگیرید و انتقال داده ها به طور کامل با شکست مواجه می شود. فوتون ها به معنای واقعی کلمه جهت اشتباه را طی می کنند. من پیمانکاران را دیده ام که تمام بعدازظهرها را صرف کاست های معکوس می کنند و سیم های پچ را عوض می کنند و سعی می کنند اتصالی برقرار کنند که باید در اولین تلاش موثر باشد.

سیستم‌های مدولار در اینجا کمک می‌کنند-سازندگان نوار کاست دقیقاً مشخص کنند که کدام جهت و نوع کابل قطبیت را در سیستم حفظ می‌کنند. اما مستندات فرض می کند که شما آن را با دقت بخوانید. خیلی ها این کار را نمی کنند.

 

 

بررسی واقعیت نصب

 

ابزار{0}}ادعای رایگان مستحق برخی شرایط است.

بله، ماژول‌های کاست بدون تجهیزات تخصصی در قاب‌ها می‌چسبند. بله، کابل‌های صندوق عقب MPO با دست روی آداپتورهای{1} نصب شده در عقب کلیک می‌کنند. نصب مکانیکی واقعاً ساده است.

اما شما همچنان به وسایل تمیز کننده نیاز دارید. دامنه های بازرسی یا میکروسکوپ های کاوشگر. مجموعه تست تلفات نوری برای تأیید. عیب یاب بصری برای بررسی تداوم. توضیحات "ابزار{4}رایگان" به طور محدود در مورد فرآیند نصب فیزیکی اعمال می شود، نه گردش کار نصب کامل.

و هنوز کسی باید کابل‌های تنه را از زیرساخت‌های مسیر عبور دهد. هنوز کسی باید کویل های شل را به درستی مدیریت کند. هنوز کسی باید همه چیز را با دقت برچسب بزند یا تکنسین بعدی یک کابوس را در حین جابجایی ها، اضافه کردن ها و تغییرات به ارث می برد.

صرفه جویی در زمان واقعی است. ساده سازی واقعی است. حذف همه نیازهای مهارتی؟ اغراق در بازاریابی

 

جایی که سیستم‌های مدولار معنای غیرقابل انکاری دارند

 

پاسخ کوتاه: سرعت استقرار در هر مکانی بیشتر از نگرانی‌های هزینه واحد-است.

مرکز داده بین ردیف ها و رک ها به هم متصل می شود. مسیرهای مهاجرت 10G به 40G به 100G که در آن جابجایی کاست امکان ارتقای سرعت را بدون تعویض زیرساخت فراهم می‌کند-کاست‌ها را تغییر می‌دهد، کابل‌های تنه را حفظ می‌کند. نصب هاب FTTH که در آن استانداردسازی در چندین سایت بیشتر از سفارشی سازی در هر مکان واحد اهمیت دارد.

دفاتر مرکزی مخابرات که هزاران پایانه فیبر را مدیریت می‌کنند از این ثبات بهره می‌برند. Factory-تست شده به معنی تست شده در کارخانه-است. هر کاست با مشخصات یکسان عمل می کند. سعی کنید به این یکنواختی با پایان دادن به میدان در بین ده ها تکنسین مختلف با سطوح مهارت و کالیبراسیون تجهیزات مختلف دست یابید.

حرکت ها، اضافه ها و تغییرات به طرز چشمگیری ساده تر می شوند. مدیران شبکه هر 12 تا 18 ماه با چرخه‌های به‌روزرسانی فناوری مواجه می‌شوند-کاست‌ها را تعویض می‌کنند و زیرساخت‌های اصلی را حفظ می‌کنند. وعده پلاگین-و-بازی در واقع در این سناریوها انجام می شود.

 

شعاع خمشی چیز

 

فیبر خمیدگی تیز را دوست ندارد. از حداقل شعاع خمش فراتر رفته و نور از هسته نشت می کند، سیگنال ضعیف می شود، پیوندها از کار می افتند.

تاسیسات میدانی به طور مداوم مشخصات خم را نقض می کنند. کابل عجله می کشد. گوشه های تنگ در سینی های کابل شلوغ. حلقه های خدمات ناکافی تکنسین تحت فشار ضرب الاجل به ندرت برای اندازه گیری زوایای خم متوقف می شود.

کاست های مدولار از طریق طراحی فیزیکی خود، مدیریت خمش مناسب را در داخل اعمال می کنند. کانال های مسیریابی در محفظه کاست حداقل شعاع مورد نیاز را بطور خودکار حفظ می کنند. شما باید عمداً سعی کنید مشخصات را نقض کنید.

ظریف اما قابل توجه است. قابلیت اطمینان درازمدت از مدیریت صحیح خمش سود می برد. خرابی‌ها فوراً ظاهر نمی‌شوند-ماه‌ها یا سال‌ها بعد ظاهر می‌شوند زیرا آسیب استرس تجمعی عملکرد فیبر را کاهش می‌دهد. تا آن زمان، موفق باشید که تشخیص دهید کدام یک از هزاران نقطه پایان باعث مشکلات متناوب می شود.

 

 

ارزیابی صادقانه

 

پچ پانل های فیبر مدولار نشان دهنده یک پیشرفت مهندسی واقعی برای موارد استفاده خاص است. کاهش زمان نصب قابل توجه و مستند است. بهبود سازگاری قابل اندازه گیری است. دستاوردهای تراکم، طراحی های زیرساختی را که قبلا غیرعملی بودند، امکان پذیر می کند.

آنها همچنین گران هستند، در طول کابل انعطاف ناپذیر هستند و نیاز به پرسنل آموزش دیده را به طور کامل از بین نمی برند. هزینه کل محاسبه مالکیت به شدت به مقیاس استقرار، نرخ نیروی کار و اولویت های عملیاتی بستگی دارد.

مراکز داده فرامقیاس زیرساخت های یکسانی را در میان امکانات متعدد ایجاد می کنند؟ سیستم های ماژولار بسیار منطقی هستند. استقرار شرکت های کوچک با چالش های مسیر منحصر به فرد و الزامات آینده نامشخص؟ خاتمه میدان مزایایی را حفظ می کند.

نظر بازار به اندازه کافی واضح است-هر تولیدکننده بزرگ کابل کشی ساخت یافته اکنون خطوط تولید پنل مدولار را ارائه می دهد. معماران مرکز داده آنها را به طور پیش فرض برای ساخت های جدید مشخص می کنند. روش‌های خاتمه سنتی ناپدید نشده‌اند، اما به جای روش‌شناسی استقرار اولیه، به سمت سناریوهای تعمیر و موارد لبه رفته‌اند.

اینکه آیا این اولویت جمعی منعکس کننده خرد مهندسی است یا صرفاً ترجیحات پیمانکار را برای تکمیل سریعتر کار و صورتحساب زودتر منعکس می کند-این احتمالاً برای کسی بدبین تر از یک نویسنده کابل کشی است.