فیبر شبکه پردیس برای اتصال چند ساختمانی{0}: DWDM، CWDM، یا کابل بیشتر؟
Jul 14, 2026| تعداد رشته ها تا زمانی که مظنه مشخص نشود، هیچ کس بررسی نمی کند
یک تیم تسهیلات در یک دانشگاه متوسط-پهنای باند بیشتری بین دو ساختمان دانشگاهی با فاصله حدود 1500 فوت از هم میخواست. فرض پیشفرض، فرضی که تقریباً همه با آن شروع میکنند، ساده بود: یک فیبر جدید بکشید. وقتی رقم پیمانکار نزدیک به چهل هزار دلار برگشت، پروژه متوقف شد و افرادی که قصد ارتقای فیبر شبکه پردیس را داشتند مستقیماً به حقیقت ناخوشایند اتصال بین ساختمانی- برخورد کردند. چیز گران قیمت هرگز فیبر نبود.
چه چیزی باعث سوزش آن شد: آن دو ساختمان قبلاً توسط یک دو{0}}دو رشته تاریک نصب شده بودند که سال ها قبل نصب شده بود، یک لینک خسته گیگابیتی را حمل می کرد و در غیر این صورت بیکار نشسته بود. کمبود ظرفیت واقعی بود. غریزه رفع آن با سنگر کردن نبود.
این شکاف، بین آنچه که یک پروژه واقعاً به آن نیاز دارد و آنچه که به طور انعکاسی برای آن پرداخت میکند، جایی است که اکثر تصمیمهای چند{0}}ساختمانی بیسر و صدا به کناری میروند.

چرا شیشه ارزان است و زمین گران است
در اینجا عددی است که کل مشکل را مجدداً نشان می دهد. کابل تک حالته خود کالایی است که قیمت آن کمتر از دو دلار در هر فوت به عنوان ماده اولیه است. وارد کردن آن به زمین هزینه واقعی است: قرار دادن زیرزمینی در سراسر یک پردیس معمولاً چیزی بین پانزده تا سی{3}}پنج دلار به ازای هر فوت زمانی که حفاری، مجرا، مجوزها و بازسازی سطح شمارش میشود، و مسیرهای آسفالتشده یا شلوغ بالاتر میروند. چند صد متر بین ساختمان ها قبل از حرکت یک فوتون به یک پروژه عمرانی پنج رقمی تبدیل می شود.

آن را جدا کنید و درسی برای هر زیرساخت فیبر شبکه پردیس صریح است. شما شیشه نمیخرید، سنگر میخرید. کابل یک خطای گرد است. کار و حفاری فاکتور است.
این وارونگی سوالی را که ارزش پرسیدن دارد تغییر می دهد. آیا به جای خرید سنگر بیشتر، می توانید مقدار بیشتری از رشته هایی که قبلا مدفون شده اند استخراج کنید؟ هزینه مهندسی عمران-دستیابی به مکانهای جدید اغلب به اندازهای زیاد است که بسیار زیاد است، دقیقاً به همین دلیل است که استفاده مجدد از رشتههای تاریک بیکار بسیار جذاب است (ویکی پدیا). مالتی پلکسی تقسیم طول موج مکانیزمی است که این ایده را به ظرفیت تبدیل می کند: به یک جفت فیبر اجازه می دهد بسیاری از کانال های مستقل نور را حمل کند که هر کدام مانند پیوند خصوصی خود عمل می کنند.
سه راه برای افزایش ظرفیت بین ساختمان ها
هنگامی که «کشش فیبر جدید» تنها حرکت نیست، یک پروژه اتصال فیبر چند ساختمانی واقعاً سه در دارد. هر کدام در موقعیتهای متفاوتی برنده میشوند، و انتخاب بر اساس رفلکس نحوهی سوزاندن بودجه است. در وسط،مالتی پلکس شدن طول موج روی فیبری که از قبل دارید، همان چیزی است که تیم های پردیس اغلب از آن چشم پوشی می کنند.
| رویکرد | چه چیزی باعث ایجاد هزینه می شود | ظرفیت سر | استفاده از رشته | بهترین تناسب |
|---|---|---|---|---|
| یک جفت فیبر جدید ترانشه کنید | کارهای عمرانی: حفاری، لوله کشی، مرمت | با تعداد رشته ای که نصب می کنید تنظیم می شود | رشته های جدید مصرف می کند | هیچ فیبر قابل استفاده در مسیر وجود ندارد |
| WDM روی یک جفت موجود (CWDM / DWDM) | جفت Mux/demux به اضافه اپتیک یا فرستنده رنگی | 8 تا 96 کانال در یک جفت | رشته های بیکار را دوباره استفاده می کند، دیگران را آزاد می کند | فیبر وجود دارد اما کوتاه است |
| شبکه اپتیکال غیرفعال (GPON) | OLT/ONT به علاوه اسپلیترهای غیرفعال | پهنای باند درخت مشترک در هر PON | یک رشته پورت های زیادی را تغذیه می کند | لایه دسترسی Greenfield با بسیاری از نقاط پایانی |
نسخه تمیز نتیجه گیری: وقتی رشته ها کمیاب هستند و دو ساختمان قبلاً فیبر تیره را به اشتراک می گذارند، مالتی پلکس کردن جفت موجود تقریباً همیشه بر ترانشه کردن یک شبکه فیبر جدید پردیس کار می کند. این خطی است که باید به خاطر بسپارید، و آن لحظه تغییر مفروضات شما را معکوس می کند. بدون فیبر در یک مسیر، چیزی برای مالتیپلکس کردن وجود ندارد، بنابراین ترانشه یا لیزینگ اجتناب ناپذیر است. سیم کشی یک ساختمان گرین فیلد که در آن هدف فروریختن کمدهای مخابراتی است دوباره یک مشکل متفاوت است و یک شبکه LAN نوری غیرفعال که در اطراف آن ساخته شده است.معاوضه GPON در مقابل EPONمی تواند هر دو را کاهش دهد. آنچه از قبل در زمین است، پاسخ را تعیین می کند، نه اینکه کدام مخفف جدیدترین به نظر می رسد.
CWDM یا DWDM: خط هشت کانال-
اینجاست که مشخصات دانشگاه بی سر و صدا-خرید می شود. برای اکثر ستونهای فیبر شبکه پردیسهای چند ساختمانی، فاصله به سادگی محدودیتی نیست که افراد آن را فرض میکنند. پردیس یک تا پنج کیلومتر را در بر می گیرد. اپتیک درشت WDM بدون تقویت تقریباً به هشتاد کیلومتر می رسد. شما نزدیک به آن حد نمی نشینید، بنابراین انتخاب CWDM-در مقابل-DWDM به میزان فاصله نیست. این در مورد این است که شما به چند کانال نیاز دارید و انتظار دارید چقدر سریع رشد کنید.

قانون کار: در زیر حدود هشت کانال بدون رشد کوتاه مدت، CWDM غیرفعال گزینه ارزانتر، سادهتر و کمتر-است. از هشت کانال عبور کنید، یا افزایش تقاضا را تماشا کنید، و DWDM، که 40 تا 96 کانال را روی شبکه 50/100 گیگاهرتز ITU{7}}T G.694.1 بسته بندی میکند، در هر بیت اقتصادیتر میشود و در عین حال از هزینههای بدتر صرفهجویی میکند: ترانشه کردن یک جفت دوم فقط برای اتصال به سیستم CWDM یک سال بعد. افزودن فیبر برای انبساط تقریباً همیشه بیشتر از تهیه طول موج های متراکم بر روی فیبری که قبلاً دارید هزینه دارد. این یک تماس واضح است، نه یک "بستگی به نیازهای شما" شانه انداختن: برای سایت معمولی زیر{11}}پنج-کیلومتری، CWDM پیشفرض معقول است و DWDM ارتقای عمدی است که برای تعداد کانال انجام میدهید، نه برای دسترسی. جایی که دقیقاً متقاطع شما قرار دارد، شش کانال یا ده کانال، یک مکالمه پنج دقیقه ای{14} زمانی است که منحنی رشد شما را می بینیم، نه یک حدس.
و این سؤال پولی است که اکثراً{0}}اشکال می زنند. mux و demux قطعات ارزان قیمت هستند. اپتیک های رنگی یا ترانسپوندرهایی که آنها را تغذیه می کنند، جایی هستند که هزینه واقعی و زمان واقعی مصرف می شود. در عمل، یک جفت غیرفعال به اضافه اپتیک رنگی آن، نوعی آیتم خطی است که مرتبه بزرگی زیر یک ترانشه پنج رقمی- قرار می گیرد، دقیقاً به همین دلیل است که ریاضیات استفاده مجدد را ترجیح می دهد. فقط طول موج ها را قیمت گذاری کنید، نه تنها شاسی، زیرا طرحی که فیلترها را بودجه بندی می کند و رابط ها را فراموش می کند، رایج ترین روشی است که یک کار WDM برای طراحی ستون فقرات فیبر دانشگاه بیش از بودجه است.
خدمات نگاشت به طول موج: یک مثال کار شده
بحث ظرفیت انتزاعی کار طراحی واقعی را پنهان می کند، بنابراین با طرحی که قبلاً روشن کرده ایم، آن را ملموس کنید. یک هسته پردیس برای رسیدن به یک مرکز داده جدید در زیر پنج مایلی نیاز داشت و ده مسیر 10 گیگابیتی برای انجام آن میخواست: دو موج برای تکرار ذخیرهسازی، شش موج برای ترافیک مهندسی و NFS، دو موج برای IP عمومی شرکت، همه روی یک جفت فیبر موجود. روی کاغذ که یک طرح طول موج کتاب درسی است. در این زمینه، قضاوت این است که کدام کانالها را اختصاص میدهید، چگونه آنها را از هم فاصله میدهید، و تعداد اسلاتهایی را که عمداً برای ارتقای مورد نظر در سه سال تاریک میگذارید. دقیقاً کدام امواج را در مقابل NFS به ذخیره سازی می دهیم و چگونه روی شبکه می نشینند، ازکار برنامهریزی -باند و کانال L-باند-در مقابل تعداد رشته های واقعی شما، بخشی که ارزش انجام دادن قبل از سفارش سخت افزار را دارد.
دو ویژگی این رویکرد را برای یک ستون فقرات شبکه پردیس رو به رشد بخشنده می کند. اولاً، لایه مالتی پلکس پروتکل- و فروشنده-اگنوستیک است: WDM غیرفعال نمیداند یا اهمیتی نمیدهد که سوئیچهای Cisco، Arista یا Huawei در هر دو طرف قرار دارند یا خیر، زیرا تنها کاری که انجام میدهد ترکیب طول موجها در یک شبکه مشترک است. دوم، پس از روشن شدن، یک مسیر نوری غیرفعال بین ساختمانها ثابت است، و در استقرار خودمان این پیوندها سالها تقریباً بدون هیچ لمسی اجرا میشوند، که دقیقاً همان چیزی است که شما از زیرساختها میخواهید و ترجیح میدهید هرگز دوباره از آن بازدید نکنید.
چهار شکست میدانی که بودجه را از بین می برد
تئوری باعث می شود WDM بی دردسر به نظر برسد. استقرار جایی است که پول درز می کند و همان چهار اشتباه تقریباً در هر ساخت فیبر شبکه دانشگاهی که ما پشتیبانی کرده ایم ظاهر می شود.
- خرید DWDM زمانی که مورد نیاز یک موج است.اگر دو ساختمان به یک لینک 10G نیاز دارند و هیچ چیز بیشتر، آن را در یک سیستم طول موجی در لایههای هزینه، پیچیدگی و نقاط خرابی جدید بپیچید بدون اینکه سودی داشته باشید. ابزار را با ترافیک مطابقت دهید، نه با بروشور.
- نقل قول mux اما حذف فرستنده.این همان تله اپتیک{0} رنگی قبلی است، و نام دوم را به خود اختصاص میدهد، زیرا این تنها شایعترین دلیلی است که یک طرح WDM بیش از بودجه میرسد.
- تلاش برای اجرای WDM روی چند حالته قدیمی.مالتی پلکس شدن طول موج نیاز به فیبر تک حالته (ITU-T G.652)، توقف کامل دارد. اگر رشتههای بین ساختمانهای شما OM3 یا OM4 باشد، ارتقاء WDM بیصدا تبدیل به یک{6}}کشش مجدد میشود، کشفی که در جدول برنامهریزی قرار دارد، نه پس از پاک شدن سفارش خرید.
- دست کم گرفتن بودجه پیونداجرای پردیس کوتاه است، اما اتصالات، اتصالات، و از دست دادن درج mux تجمع می یابد. از محدودهی تقویتنشده عبور کنید و ناگهان در حال عبور از محدودهای هستیدتقویت کننده EDFAهیچ کس بودجه نداد اینکه آیا یک محدوده ساختمانی معین واقعاً به یک- نیاز دارد یا خیر، به تعداد اتصالات و از دست دادن کل درج بستگی دارد، و این یک -پیوند{3}}پنج دقیقه ای{3}}بررسی بودجه است که ما به جای حدس و گمان شما در نوبت انجام می دهیم. گرفتن طول موج و رسیدن به کلاس درست از جلو، زمین ماراهنمای انتخاب 850 نانومتر، 1310 و 1550 نانومترراه می رود، سر از شگفتی زشت.
چک لیست تصمیم گیری سریع قبل از درخواست قیمت
بیشتر خطرات در یک پروژه چند ساختمانی زمانی برطرف می شود که صادقانه به چند سوال پاسخ دهید، قبل از اینکه کسی سخت افزار را قیمت گذاری کند. هنگامی که در حال برنامه ریزی فیبر شبکه پردیس مقرون به صرفه در چندین ساختمان هستید، این لیست را اجرا کنید:
- فاصلهروی هر جفت ساختمان-به-و اینکه آیا در محدوده غیرتقویتنشده اپتیک مورد نظر شما باقی میماند
- رشته های موجود: چند مورد قابل استفاده در حال حاضر هر مسیر را اجرا می کنند و آیا آنها حالت تک- دارند یا خیر
- ظرفیت: مجموع مورد نیاز امروز، و یک رقم واقعی پنج سال بعد
- شکل ترافیک: یک لوله بزرگ، یا چندین سرویس مستقل که به طور تمیز بر روی طول موج های جداگانه نقشه برداری می کنند
- تقسیم بودجهبین کارهای عمرانی و تجهیزات؛ اگر ترانشه بر برآورد غالب باشد، استفاده مجدد از طول موج سزاوار بررسی دقیق است
- افزونگی: آیا به یک مسیر محافظت شده نیاز دارید و آیا مسیر متنوع دیگری برای حمل آن وجود دارد یا خیر
اگر این پاسخها به استفاده مجدد از طول موج اشاره میکنند، گام بعدی یک پیوند{0}}بررسی بودجه در برابر از دست دادن رشته واقعی و تعداد اتصال دهندهها است، محاسبهای که تصمیم میگیرد آیا یک طراحی غیرفعال برقرار است یا نیاز به تقویت دارد. اکنون زمانی است که تولیدکنندهای را معرفی کنیم که بتواند آن را بر اساس اپتیک واقعی به جای ایدهآلهای دیتاشیت مدلسازی کند. ما این پیش فروش را انجام میدهیم، و ارزش آن را دارد که بدانیم چه کسی در طرف دیگر این نقل قول قرار دارد: FB-LINK ماژولهای خود را تحت گواهینامه دوگانه ISO 9001 (SGS و ISA) میسازد، هر واحد را برای BER و نمودار چشمی- قبل از ارسال آزمایش میکند، کدهای اپتیکی را برای Cisconiper و سوئیچهای هواوی، سوئیچهای Arripp و Huawei میسازد. اپراتورها و ISPها در بیش از 50 کشور، نوعی ردپای قابل تأیید که یک فایل تدارکات در واقع می تواند روی آن باشد. ماتجهیزات مالتی پلکس CWDM و DWDM برای پیوندهای دانشگاه و مترودر کنارماژولهای 100G CWDM دارای رتبهبندی برای اجراهای تک حالته-بین ساختمانی-دقیقا برای این دهانه ها مشخص شده اند. تعداد رشته ها، مسافت ها و خدماتی را که باید حمل کنید ارسال کنید، و ستون فقرات فیبر نوری بین ساختمان ها تا حد زیادی خود را از آنجا طراحی می کند.
سوالات متداول
س: آیا DWDM برای شبکه پردیس بیش از حد است؟
پاسخ: برای یک پیوند واحد بین دو ساختمان معمولاً چنین است. WDM تنها زمانی به دست میآورد که چندین سرویس پرسرعت{1}}باید رشتههای کمیاب یکسانی را به اشتراک بگذارند.
س: CWDM یا DWDM برای اتصال ساختمان های دانشگاه؟
A: تحت تقریباً هشت کانال در پردیس کوتاه، CWDM غیرفعال پیشفرض ارزانتر و سادهتر است. از هشت کانال گذشته یا با رشد مورد انتظار، DWDM در هزینه هر بیت برنده می شود.
س: آیا اجرای فیبر جدید ارزان تر است یا ضرب فیبر موجود با WDM؟
پاسخ: از آنجایی که هزینه به جای شیشه در ترانشه است، استفاده مجدد از رشته های موجود با یک جفت موکس WDM معمولاً کسری از قیمت اجرای جدید بین{0}}ساختمانی است.
س: برای اتصال دو ساختمان با WDM به چند رشته فیبر نیاز دارم؟
پاسخ: یک جفت برای اکثر طرحهای ستون فقرات فیبر دانشگاه کافی است: یک رشته یک طرح کامل کانال WDM را در هر جهت حمل میکند، یا یک دو-جفت فیبر انتقال و دریافت میکند.
س: آیا می توانم WDM را روی فیبر چند حالته که قبلاً در محوطه دانشگاهم است اجرا کنم؟
پاسخ: خیر. مالتی پلکس کردن طول موج نیاز به فیبر یک حالته- دارد، بنابراین مسیرهای چند حالته باید دوباره-کشیده شوند قبل از اینکه ستون فقرات WDM ممکن شود.
س: لینک فیبر دانشگاه بدون تقویت تا کجا می تواند برسد؟
A: خیلی فراتر از یک دانشگاه. پیوندهای یک حالته معمولاً 40 تا 100 کیلومتر و WDM درشت حدود 80 کیلومتر تقویت نشده است، بنابراین دسترسی به ندرت عامل محدود کننده در یک سایت 1 تا 5 کیلومتری است.


